NATO-Russia relations: 20 years after the USSR

NATO review's current edition, takes a closer look on NATO-Russia relations and how this has been changed through the years. As Paul King says; looking at Russia and NATO like similar partners is like comparing apples and pears:

• Russia's history stretches back centuries. NATO is just 62 years old.
• Russia is a sovereign nation state. NATO is an alliance.
• And Russia has defended itself successfully from attacks ranging from Napoleon's armies to Hitler's Panzers. No NATO country has ever been invaded after joining

But Russia was the centre of a key old empire, the Soviet Union. And NATO was the West's counterbalance. Since the end of the Soviet Union, both sides have clearly stated that neither is the other's enemy. Both sides have increased cooperation. But, the question remains, does the shadow of the iron curtain still hang over today's relationship?

Overview of the articles:

NATO and Russia today: interview with Dmitri Trenin
Dmitri Trenin, Director of the Carnegie Moscow Center, looks at where the NATO-Russia relations are today

Taking the temperature: what the Russian experts think
How do Russian experts see NATO's evolving relationship with Russia in areas such as missile defence, Afghanistan and other security issues? Here, we present the results of a survey of Russian experts by the independent Atlantic Initiative.

NATO and Russia: doomed to disappointment?
James Sherr of Chatham House contends that different understanding on either side of the NATO-Russia relationship keep leading to unwanted outcomes. And until this bridge is broached, cooperation will not lead to harmony, he argues.

Dealing with the symbolic irritant in NATO-Russia diplomacy
That NATO and Russia are partners is not in dispute, argues Vincent Pouliot. The problems start though when it comes to defining who is the senior partner. And on this, a largely polite, but ongoing, disagreement seems to characterise the relationship.

How NATO is perceived in Russia (or lessons in optimism)
Robert Pszczel is NATO's face in Russia. The head of NATO's Moscow office, he now both talks about - and listens to opinions on - NATO's evolving partnership with Russia. Here he explains some of the feedback - and why it's positive to be an optimist.

Time to abandon illusions
Today is the moment for Russia and NATO to end seeing each other through the Cold War prism, argues Fyodor Lukyanov. Twenty first century challenges requires both sides to challenge of their 20th century hangovers.

One step forward...
Konstatin Eggert was the Editor in Chief of BBC's Moscow office for over 10 years. Here, he argues that the relationship between Russia and NATO will forever be defined by encouraging steps forward hampered by regular setbacks. But soon, other regional factors may become even more important.

NATO and Russia: resuscitating the partnership
There have been major improvements in the practical cooperation between NATO and Russia, argues Andrew Monaghan. But deeper, real meetings of minds about each other's roles remain elusive.

Spanningen in het noorden van Kosovo

In het noorden van Kosovo lopen de spanningen tussen Serviërs en Kosovaren sinds vorige week weer hoog op. Naar verluidt heeft de Navo beslist om zevenhonderd extra soldaten te sturen. Op dit moment bestaat de KFOR missie uit een 6000-tal manschappen.
De spanningen liepen op toen de Kosovaarse speciale politie grensposten met Servië probeerde over te nemen. Kosovo wil de import van Servische goederen verbieden omdat Servië weigert douanestempels van Kosovo te accepteren. De Servische minderheid in Kosovo overtrad dat verbod. De Serven blokkeerden de wegen met stenen, trucks en houten palen om de politie weg te houden van de grensovergangen. Bij de gevechten werd een agent geraakt door een granaat. De Navo werd gedwongen in te grijpen om een verdere escalatie van het geweld te voorkomen.

De Volkskrant bericht verder dat de rellen, volgens Tadic, door Prishtina werden uitgedacht:

'Ik sluit niet uit dat de onlusten in Kosovo in Pristina zijn uitgedacht om uiteindelijk de situatie in Noord-Kosovo definitief te kunnen wijzigen. Het douanekantoor bij Jarinje is in brand gestoken door criminele groepen uit Kosovo. Deze hebben niet alleen nauwe banden met Serviërs, maar ook met het Albanese establishment in Pristina', aldus de Servische president Boris Tadic in een interview met omroep B92 in Belgrado.

Als reactie hebben de Serviërs wegblokkades opgetrokken waardoor een konvooi van de Navo afgesneden werd van zijn basis.

De oer-Lada gaat met pensioen

Het icoon van het communisme is niet meer. Vorige week besliste AvtoVAZ de productie van de 'klassieke' lada uit productie te halen. De eerste Lada, type 2102, rolde in 1970 voor het eerst van de band in het Russische stadje Tolyatti (Samarskaya Oblast). En zijn tweelingbroertje, de 2107, werd - tot vorige week - nog steeds gemaakt en verkocht in Rusland. In West-Europa kon de wagen al een tijdje niet meer verkocht geraken. Vooral doordat hij niet voldeed aan de Europese normen qua zuinigheid en uitstoot van CO2. Maar vanaf vorige week, zal dit icoon van de Sovjettijd ook langzaam uitsterven in het moederland. AvtoVAZ, waar de Renault-groep tegenwoordig ook belangen heeft, heeft besloten de productie van de oer-Lada stop te zetten, vooral doordat de Russische markt nu ook meer comfort en luxe vraagt. Van de 'oer-Lada'

• werden er ongeveer 16,8 miljoen exemplaren gebouwd
• ongeveer 75 % van alle Lada's is van het type 2101/2107
• vorig jaar was dit de best verkochte wagen in Rusland
• dankzij de Russische slooppremie kost een nieuw exemplaar slechts 3900 Euro.

Verkocht? Het is nog niet te laat .... meer info: AvtoVaz

Veertig procent van de Serviërs vindt Mladic een held

De persoon die Ratko Mladić voor 10 miljoen dollar verraden heeft behoort tot de zeven procent van de Servische burgers die daartoe bereid was. Dat schrijft B92, een liberale omroep uit Belgrado, op haar website.

Daarmee haalt de redactie, die zelf een bron van verzet was tijdens de oorlogen in voormalig Joegoslavië, een tien dagen oude peiling aan van de Nationale Raad voor Samenwerking met het Joegoslaviëtribunaal.

Het is overigens niet bekend of Mladić’ arrestatie daadwerkelijk te danken is aan een tipgever. Maar de peiling verklaart misschien wel waarom het zo lang heeft geduurd voordat de oorlogsmisdadiger gepakt werd. Hoewel 34 procent achter de arrestatie stond, peinsde 51 procent er niet over om daarin een rol te spelen als die gelegenheid zich voor had gedaan. 40 procent beschouwt Mladić als een held, aldus het agentschap. En 53 procent acht het Joegoslaviëtribunaal niet objectief.

‘Tribunaal illegaal en anti-Servisch’

Vergeleken met de rest van Europa een nogal afwijkende publieke opinie. Toch, zo bleek uit een peiling van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE), zijn de Serviërs sinds december 2009 wat gematigder geworden. Slechts 25 procent steunde toen een arrestatie. Zeventig procent zette het tribunaal weg als “illegaal” en “anti-Servisch”. Woorden die we kennen van oud-president Milosevic. Gevraagd naar de aanklacht tegen Mladić, kon 30 procent “geen enkel misdrijf” noemen. 56 procent meende dat Mladić volledige onschuldig is.

Media zwijgen

Vojin Dimitrijevic, hoogleraar recht en directeur van het Centrum voor Mensenrechten in Belgrado, houdt de Servische media deels verantwoordelijk voor de wijze waarop Serviërs omgaan met hun oorlogsverleden. “Toen Radovan Karadzic gearresteerd werd richtten journalisten zich voornamelijk op de bizarre details rondom zijn arrestatie, zoals zijn nieuwe identiteit als beoefenaar van de alternatieve geneeskunde”, zei hij tegen IWPR, een journalistencollectief voor oorlogsverslaggeving. “Berichtgeving over de redenen van de arrestatie waren schaars.”

Leugens en bedrog

Maar ook het onderwijs is verantwoordelijk, meent de Servische socioloog Janja Bec Neumann. In geschiedenisboeken wordt ontkent dat Servië misdaden heeft gepleegd tegen etnische groeperingen. Niet alleen in de Balkanoorlogen, maar ook gedurende de Tweede Wereldoorlog. “Er heerst een staat van ontkenning. Het is hier nog steeds onmogelijk om te praten over Srebrenica”, zei ze tegen Radio Free Europe. “Alles wordt onder het tapijt geveegd, en alles gebeurt in overeenstemming met drie dominante pijlers: het is een cultuur van leugens, bedrog en angst.”

President: ‘Reputatie niet langer aangetast’

Dit alles staat overigens in stil contrast met de reactie van de Servische president Tadić op de arrestatie. “Een moeilijke periode uit onze geschiedenis is voorbij. De reputatie van Servië is niet langer aangetast”, verklaarde hij op een persconferentie vandaag. “Het is goed voor Servië dat dit hoofdstuk nu is afgesloten.”

bron: www.nrc.nl

lees ook: Een held pak je niet op

De weg naar het avondland: Oekraïne-Polen

Jan is aangekomen in Lviv, een charmante stad in het westen van Oekraïne. In dit deel van Europa zijn de grenzen talloze keren verschoven en herschikt. Ooit lag Lviv in Polen, tot Stalin aan het begin van de Tweede Wereldoorlog dit gebied bij de Sovjet-Unie inlijfde. De inwoners van Lviv werden massaal gedeporteerd, maar overal in de stad vind je nog sporen van het katholieke Poolse verleden. Op de begraafplaats van Lviv vallen de vele Poolse namen op. Elke dag komen Poolse toeristen en scholieren hier de graven van hun voorouders opzoeken. Van de begraafplaats trekt Jan naar de universiteit van Lviv. Hij heeft er een afspraak met historicus Yaroslav Hrytsak. Die vertelt dat de twintigste eeuw voor de Oekraïners één lang verhaal van gruwel en rampspoed was. Van de start van WOI tot aan het einde van WOII stierven de helft van de mannen en een kwart van de vrouwen een gewelddadige dood.

Vijftig kilometer ten westen van Lviv ligt de grens met Polen, de poort naar Europa. Jan rijdt Polen binnen met een apart gevoel. Nauwelijks twintig jaar geleden was dit nog een verre, vreemde wereld, weggestopt achter een 'ijzeren gordijn'. Nu voelt het alsof hij al half is thuisgekomen. Het Poolse dorp Theofilov beleeft een hoogdag met de komst van de legendarische icoon van de zwarte Madonna van Chestochova, de beschermheilige van Polen. De Zwarte Madonna reist voortdurend door het land en verblijft elke dag in een ander dorp. De Polen beschouwen het als een unieke eer om haar te mogen vergasten. Tijdens de processie ontmoet Jan Father Chung, een Chinees die in Maleisië werd geboren. Tijdens zijn studies in Engeland kwam hij in contact met een Poolse priester die hem bekeerde tot het katholicisme. Polen is nu zijn spirituele thuis geworden.

Jan bezoekt het voormalige concentratiekamp van Auschwitz. In het nabijgelegen Krakau, dat tot de Tweede Wereldoorlog een bloeiende joodse gemeenschap had, ontmoet hij Zofia Radzikowska. Zij werd in de joodse wijk van Krakau geboren en was vier jaar toen de oorlog uitbrak. Eeuwenlang trokken de Romazigeuners vrij rond door Polen. Sinds de jaren zestig moeten ze een vaste verblijfplaats hebben, maar veel vooruitgang heeft hen dat niet opgebracht. In de Roma-gemeenschap van Kielce is iedereen werkloos en gaan kinderen niet of nauwelijks naar school. Met zijn Roma-tolk Marta Gabor wordt Jan uitgenodigd bij Jan en Helena Paczkowski. Zij herinneren zich de tijd dat de Roma vrij rondzwierven en van niemand afhankelijk waren. Presentatie: Jan Leyers.

KFOR reduces its force in Kosovo

NATO's KFOR has implemented a further reduction of its force in Kosovo.

source: natochannel.tv

NATO has been leading a peace support operation in Kosovo since June 1999 in support of wider international efforts to build peace and stability in the area.

More information about NATO's role in Kosovo: KFOR website

De weg naar het avondland - Rusland - Oekraïne

Jan is gearriveerd in Wolgograd, in het diepe zuiden van Rusland. Lenin kijkt nog altijd uit over de Wolga, maar de revolutie is hier allang dood en begraven. Aan de voet van zijn standbeeld wordt alleen naar de toekomst gekeken. Volgens de legende brengt deze plek geluk, en iedereen die gaat trouwen in Wolgograd komt eerst hiernaartoe. In Rusland wordt tegenwoordig veel getrouwd en het demografische resultaat is navenant. Het land kent sinds kort een ware babyboom. Volgens Tatjana Kozlovskaja, die aan de universiteit van Novotsjerkask doceert, heeft het te maken met de nieuwe golf van optimisme die Rusland overspoelt.

Jan neemt afscheid van Rusland, dat het grauwe verleden van zich heeft afgeschud en vertrekt met de trein naar de voormalige Sovjetrepubliek Oekraïne. Odessa, een havenstad aan de Zwarte Zee, was een van de basissen van de Sovjetmarine. Bij de beroemde Potemkintrappen maakt Jan kennis met kapitein Erlen Baileys, die 20 jaar lang officier was op een Sovjetduikboot. Na de val van de Sovjet-Unie werd Odessa opnieuw wat het daarvoor altijd was geweest: een stad van snelle jongens en dure vrouwen. Er wordt tegenwoordig veel geld verdiend in Odessa, en het moet rollen.

Presentatie: Jan Leyers