Supermarktgroep X5 rolt ‘omgekeerde franchise’ uit in Rusland

Supermarktholding X5, de marktleider in Rusland, wil zijn winkelnetwerk flink uitbreiden. Daarbij kiest het voor een systeem van ‘omgekeerde franchise’: een sterke vereenvoudiging van traditionele franchising.
Met omgekeerde franchise hoeven franchisenemers veel minder te investeren. Zo betalen ze een veel lagere franchisevergoeding en hoeven ze ook niet maandelijks licentierechten te betalen. Bovendien hoeven deze ondernemers geen geld te steken in de inkoop, maar worden ze rechtstreeks beleverd door het distributiecentrum van X5. In ruil hiervoor ontvangen de franchisers een vergoeding over de verkopen, die is vastgesteld op zo’n 13 tot 18 procent van de omzet.
Vanuit West-Europees perspectief is deze omgekeerde franchise geen volwaardig ondernemerschap, maar zijn deze franchisers eigenlijk veredelde bedrijfsleiders in loondienst. Voor de Russische markt kan het systeem echter drempelverlagend werken. Ondernemers die dankzij de zogezegde omgekeerde franchise de smaak te pakken krijgen, stimuleren anderen wellicht om ook onder de vleugels van een harde franchise-organisatie een winkel te exploiteren.

In april vorig jaar kondigde X5 al aan met dit omgekeerde franchise-systeem te gaan werken en sinds november 2010 wordt het getest.

Retailgroep X5 is een fusiebedrijf dat is ontstaan in 2006 toen de retailers Pjaterotsjka (soft discount) en Perekrestok (supermarkten, gemakswinkels en hypermarkten) hun krachten bundelden. Op dit moment wordt zo’n 20 procent van het winkelbestand door franchisers geëxploiteerd. Dit betreft vooral Pjaterotsjka-winkels en in mindere mate gemakswinkels (Perekrestok Express) en supermarkten (onder het Paterson-merk, een operatie die X5 in 2009 overnam).

X5 wil met het nieuwe franchisesysteem vooral uitbreiden in Moskou, de regio rondom de hoofdstad en in de meer oostelijk gelegen stad Nizjni Novgorod.

bron: www.retaildetail.eu

Supermarkten Rusland draaien op volle toeren

De supermarkten in Rusland zijn fors aan het uitbreiden. Hoewel de voedselprijzen stijgen, worden er steeds meer vestigingen in het land geopend.

De X5 Retail Group, de grootste food retailer in het land, heeft plannen om komend jaar 540 supermarkten te openen. Een andere grote speler, Magnit, gaat met 855 super- en hypermarkten in Rusland uitbreiden. Daarnaast heeft kortingsketen Dixy plannen om 150 winkels in de omgeving van Moskou te openen.

Met een omzet van 239 miljard dollar in 2010, is de food sector in Rusland met dertien procent gestegen. Grote spelers zagen hun omzet zelfs met dertig tot veertig procent toenemen.

De Russen lijken zich allerminst zorgen te maken om de stijgende voedselprijzen. Volgens Andrei Klepach, minister van Economische ontwikkeling, zullen de prijzen van graan en vlees met meer dan de voorspelde zeven procent toenemen. “De levensmiddelen worden duurder, maar mensen blijven toch voedsel kopen, ongeacht de prijs.”

Russische consumenten zouden dertig procent van hun besteedbaar inkomen aan voedsel uitgeven. Bij Amerikanen is dat dertien procent. De voedselprijzen in Rusland stegen vorig jaar met 12,9 procent en in januari 2011 met 1,4 procent.

Bron : Moscow Times, Retailnews

Back in the USSR

Aflevering 1: Back in the USSR

1. Rusland, voor de staatsgreep
Het eerste hoofdstuk vertelt de gebeurtenissen op 21 augustus 1991, de dag van de staatsgreep door de communistische conservatieven. Een historische dag voor Rusland en voor de hele wereld.

2. Na de Coup
Een terugblik op de woelige jaren '90 in Rusland. Er was dan wel meer vrijheid, maar geen brood op de plank.

3. Het land boert achteruit
Het geloof in de hervormingen van president Jeltsin verminderde snel. Zijn maatregelen om naar een vrijer economisch model over te schakelen, zorgden voor veel miserie bij de gewone mens. Jeltsin viel langzaam door de mand.

4. Poetin en Oligarchie
Vladimir Poetin volgt in 2000 Jeltsin op als president. De ex-KGB man wordt daarmee de tweede president van de Russische Federatie. VRT-journalist Johan Depoortere was erbij toen hij zijn eed aflegde.
Oligarchie: Een begrip van de oude Grieken. In Rusland kwam het in gebruik na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie, toen een aantal zakenlui zich makkelijk verrijkte tijdens de liberalisering van de markt.

5. De tandem Poetin en Medvedev
Het blijkt ook uit de recente presidentskandidatuur van Vladimir Poetin in september 2011: Poetin en Medvedev zijn een tweespan.

6. Tsjeljabinsk
Sommige oligarchen vergaat het goed. De eigenaar van Chelpipe, een fabriek die pijpleidingen maakt in het stadje Tsjeljabinsk net onder de Oeral, is een tevreden man; èn een aanhanger van Poetin.

http://backintheussr.canvas.be

De oer-Lada gaat met pensioen

Het icoon van het communisme is niet meer. Vorige week besliste AvtoVAZ de productie van de 'klassieke' lada uit productie te halen. De eerste Lada, type 2102, rolde in 1970 voor het eerst van de band in het Russische stadje Tolyatti (Samarskaya Oblast). En zijn tweelingbroertje, de 2107, werd - tot vorige week - nog steeds gemaakt en verkocht in Rusland. In West-Europa kon de wagen al een tijdje niet meer verkocht geraken. Vooral doordat hij niet voldeed aan de Europese normen qua zuinigheid en uitstoot van CO2. Maar vanaf vorige week, zal dit icoon van de Sovjettijd ook langzaam uitsterven in het moederland. AvtoVAZ, waar de Renault-groep tegenwoordig ook belangen heeft, heeft besloten de productie van de oer-Lada stop te zetten, vooral doordat de Russische markt nu ook meer comfort en luxe vraagt. Van de 'oer-Lada'

• werden er ongeveer 16,8 miljoen exemplaren gebouwd
• ongeveer 75 % van alle Lada's is van het type 2101/2107
• vorig jaar was dit de best verkochte wagen in Rusland
• dankzij de Russische slooppremie kost een nieuw exemplaar slechts 3900 Euro.

Verkocht? Het is nog niet te laat .... meer info: AvtoVaz

De weg naar het avondland - Rusland - Oekraïne

Jan is gearriveerd in Wolgograd, in het diepe zuiden van Rusland. Lenin kijkt nog altijd uit over de Wolga, maar de revolutie is hier allang dood en begraven. Aan de voet van zijn standbeeld wordt alleen naar de toekomst gekeken. Volgens de legende brengt deze plek geluk, en iedereen die gaat trouwen in Wolgograd komt eerst hiernaartoe. In Rusland wordt tegenwoordig veel getrouwd en het demografische resultaat is navenant. Het land kent sinds kort een ware babyboom. Volgens Tatjana Kozlovskaja, die aan de universiteit van Novotsjerkask doceert, heeft het te maken met de nieuwe golf van optimisme die Rusland overspoelt.

Jan neemt afscheid van Rusland, dat het grauwe verleden van zich heeft afgeschud en vertrekt met de trein naar de voormalige Sovjetrepubliek Oekraïne. Odessa, een havenstad aan de Zwarte Zee, was een van de basissen van de Sovjetmarine. Bij de beroemde Potemkintrappen maakt Jan kennis met kapitein Erlen Baileys, die 20 jaar lang officier was op een Sovjetduikboot. Na de val van de Sovjet-Unie werd Odessa opnieuw wat het daarvoor altijd was geweest: een stad van snelle jongens en dure vrouwen. Er wordt tegenwoordig veel geld verdiend in Odessa, en het moet rollen.

Presentatie: Jan Leyers

Bezoek Spaanse Koning

De Spaanse koning Juan Carlos I bezocht op 24-25 februari de Russische president Medvedev.

Tijdens het bezoek werd het Jaar van Rusland in Spanje en Spanje in Rusland officieel geopend, met als eerste evenement een tentoonstelling van schilderijen uit het Nationaal Museum El Prado in de Hermitage in Sint-Petersburg.

Beide staatshoofden ondertekenden tijdens hun ontmoeting een Memorandum ter bevordering van de samenwerking op technisch en economisch vlak tussen Alliance Group en Técnicas Reunidas en een Overeenkomst tussen de Russische Spoorwegen en Patentes Talgo. [Lees hier de officiële speech]

De weg naar het avondland - Georgië - Rusland

Jan Leyers trekt door Georgië, een voormalige Sovjet-republiek in de Kaukasus, en het geboorteland van Stalin. De Sovjet-dictator speelt dan ook een belangrijke rol. Jan belandt via Tblilisi en Gori uiteindelijk in Stalingrad (nu Wolgograd). In Georgië worden tientallen talen gesproken waarvan sommige tot de oudste van de wereld behoren en waarvan sommige met uitsterven zijn bedreigd. Eén van die talen is het Udi. Jan gaat naar een dorpsschool waar de onderwijzer een eenzame strijd voert om het Udi van de ondergang te redden.

In de buurt van de hoofdstad Tbilisi heeft Jan een afspraak met vader Lazare, de woordvoerder van het hoofd van de Georgische kerk. Georgië maakt moeilijke tijden door. Het land zit economisch aan de grond en leeft op gespannen voet met buurland Rusland. De Georgiërs zouden zich graag van de Russische invloed onttrekken en volwaardige Europeanen worden, maar de poort naar het Westen blijft voorlopig dicht. Een dalend geboortecijfer en een jonge bevolking die wegtrekt, zorgen voor pessimisme. Vader Lazare ziet de toekomst van zijn land somber in.

De volgende ochtend trekt Jan verder naar Gori, een provinciestadje ten westen van Tbilisi. Van Gori zou nooit iemand gehoord hebben als hier niet de beroemdste Georgiër aller tijde geboren was. Jozef Stalin schopte het van schoenmakerszoon tot secretaris-generaal van de communistische partij en stond bijna 30 jaar aan het hoofd van de Sovjet-Unie. Stalin maakte van zijn land een supermacht, maar voerde een schrikbewind en liet miljoenen van zijn onderdanen gevangen zetten, deporteren of terechstellen. In het Stalinmuseum van Gori vind Jan over die wandaden echter niets terug. Hier is vadertje Stalin nog altijd de held van de natie. Ook voor Valeri, een vaste bezoeker. Hij vertelt vol nostalgie over Stalins grootste verwezelijkingen: de industrialisering van de Sovjet-Unie en zijn overwinning op Nazi-Duitsland. Valeri neemt Jan mee naar het centrale plein van Gori waar nog steeds een standbeeld van Stalin staat. Hij toont Jan de sporen van recent vandalisme. Wanneer enkele jongeren opduiken, ontstaat er een stevige discussie over de verdiensten en wandaden van Stalin. Jan heeft een afspraak met Jacob Dzjoegashvili, de achterkleinzoon van Jozef Stalin. Jacob verdedigt de erfenis van Stalin met vuur. Hij is ervan overtuigd dat Stalin vermoord werd en dat de Sovjet-Unie vernietigd werd door een zeer goed gepland complot.

Daarna trekt Jan verder naar Wolgograd, het vroegere Stalingrad. Met een indrukwekkende militaire parade herdenken ze daar de overwinning op Nazi-Duitsland. De oudstrijders lopen fier door de straten en worden door alle toeschouwers bedankt voor hun inzet voor het vaderland. Het patriottisme blijkt bij de jonge generatie Russen nog even sterk aanwezig te zijn als bij de oudstrijders. De vijanden van Rusland zijn gewaarschuwd: over volk en vaderland wordt ook door de jongste generaties niet luchtig gedaan.

Presentatie: Jan Leyers.

Medvedev gebruikt veto tegen wet die vrijheid van betogen beperkt

Russische president Dmitri Medvedev heeft zijn veto gesteld tegen een nieuwe, door het parlement goedgekeurde wet die de vrijheid van betogen aan banden zou leggen. Het besluit van Medvedev is door oppositie en mensenrechtenverenigingen op applaus onthaald.

De goedkeuring van het wetsontwerp door de volksafvaardiging, waarin de pro-Kremlinpartijen een ruime meerderheid hebben, was bij de oppositie op zware kritiek gebotst. In de Doema zwaait Verenigd Rusland, de partij van premier Vladimir Poetin, de scepter.

De wet was op 22 oktober goedgekeurd door de Doema en op 27 oktober door de Federatieraad. Om in werking te treden was enkel nog de presidentiële handtekening nodig. Maar in een brief aan de voorzitters van beide kamers, Boris Gryzlov en Sergej Mironov, liet Medvedev weten dat hij 'de wet verwerpt'.

Volgens de president 'bevat de wet een aantal bepalingen die indruisen tegen door de grondwet gegarandeerde rechten zoals het recht op vergadering, op betogen, op staking'. 'Het houden van betogingen is een van de meest doeltreffende manieren om de activiteiten van de Staat en de plaatselijke overheden te beïnvloeden', aldus Medvedev.

bron: De Standaard

Last days mayor of Moscow

The powerful mayor of Moscow, Yurij Luzhkov, has departed "on holidays" amid a smear campaign the likes of which the city has not seen since the 19990s.

Some weeks ago, the state-controlled television showed a series of documentaries alleging that Luzhkov is corrupt and abusing his power.

Julia Ioffe (FP, 17 Sep. 2010) describes the situation as follows: Yurij Luzkov is the only mayor Moscow has ever really known in the post-Soviet period, a figure whose control extends into every corner of the city's life. He is Moscow's boss, which is precisely the problem: There can only be one boss in Moscow, and his name is Vladimir Putin.

And here's the other side of that problem: Luzhkov has been in charge since before Vladimir Vladimirovich even thought of going into politics, and well before he got to Moscow. Luzhkov, on the other hand, has been helping run the city since the Soviet era. He started off as the reformist head of the Moscow city council during the perestroika years, and was appointed mayor by then President Boris Yeltsin in June 1992. But as Luzhkov brought the chaotic capital to order after the collapse of the Soviet Union, he was also put in charge of privatizing huge swaths of Moscow property -- making his real-estate developer wife (and former city council assistant 27 years his junior), Elena Baturina, Russia's wealthiest woman in the process.

Yet, as long as Luzhkov supported Putin politically, he could keep his seat. President Dmitriy Medveded, however, has been pushing Luzhkov into retirement since the beginning of his term.

Luzhkov is the final remaining "heavyweight" regional leader who has survived in power since the 1990s. Yet, according Julia Ioffe, the Kremlin cannot simply fire Luzhkov as the Luzhkov machine, woven together not only by money but by family times, is still alive and well, and the state needs it on its side. Making an enemy of Luzhkov and his army would be a disaster, especially when it comes time to vote next fall.

With the mayor now “on holidays” in Austria, some Russian analysts suspect that he and his wife might not return to Moscow, choosing a comfortable life in exile over potential court proceedings in Russia.

To be continued..

Medvedev gives interview for Novaya Gazeta

Last week President Medvedev gave his first exclusive interview to the controversial newspaper Novaya Gazeta (which is renowned for high-profile murders of its investigative journalists, such as Anna Politkovskaya in 2006). According to Albina Kovalyova this has to been seen as one of the most eye-catching in a series of moves that could be deemed “democratic” and are meant to give some hope to Russia’s beleaguered liberal-minded constituency.

During the interview (English translation at the webpage of President Medvedev), the president was asked about the elections in Sochi, Mikhail Khodorkovsky’s trial, and the real transparency of the government member’s earnings. But in response to all of Novaya Gazeta Chief Editor Dmitry Muratov’s provocative questions, Medvedev provided vague, generalized answers. For example, when asked whether the current Khodorkovsky trial has a foreseeable result, Medvedev replied that “for members of the government and for the president, there cannot be any predictions regarding any court case, including the one that you have mentioned.” [Для государственных служащих и для президента никакой предсказуемости в любом судебном процессе, в том числе упомянутом Вами, нет и быть не должно.] When asked about the recent disclosure of government salaries (another of his recent “democratic” initiatives), the president admitted that there was no way of checking whether what government officials and their families declared was true, but restated the importance of such public disclosure. He hopes that his could eventually turn into a “tradition” that could make the government feel more responsible. “It is the first step in the right direction,” the president said.

Medvedev did not use the word “democracy” to describe the direction he wants his country to go in, but he stressed the importance of a civil society that could play an active role in Russia. This, together with his newly-proclaimed desire to build a Russian equivalent of London’s Speakers’ Corner in Hyde Park, suggests that he is interested in implementing some democratic values.

It remains unclear whether Medvedev's interview for Novaya Gazeta was a political move for the benefit of the government or a genuine gesture of support for the paper. Perhaps a combination of the two, it certainly got the attention of his critics, who will now be watching for actions that will back up his vague gesture “in the right direction.”

Poetin opent Wereld Economisch Forum

De Russische premier Vladimir Poetin heeft in het Zwitserse Davos het Wereld Economisch Forum geopend. Hij sloeg daarbij een verzoenende toon aan tegenover het Westen. Volgens Poetin vraagt de economische crisis om wederzijds vertrouwen en zeker niet om meer militaire uitgaven. Poetin waarschuwde verder nog tegen te veel staatsingrijpen in de economie.

De volledige speech: Выступление Председателя Правительства Российской Федерации В.В.Путина на открытии Всемирного экономического форума в Давосе.
Update: The Philosophy of Davosism

Stalin is net niet 'de populairste Rus'

Bij de verkiezing van de populairste Rus uit de geschiedenis heeft Sovjetdictator Josef Stalin zijn voorsprong prijs moeten geven aan de middeleeuwse grootvorst Alexander Nevski. In de maanden durende tv-verkiezing ging Stalin lang aan kop; uiteindelijk kozen de Russen toch voor de dertiende-eeuwse stichter van het Russische rijk. Tweede werd Pjotr Stolypin, de premier die aan het begin van de twintigste eeuw uitgebreide landbouwhervormingen doorvoerde. Stalin werd derde. Historici en mensenrechtenactivisten beklaagden zich tijdens de verkiezing over een 'onkritische omgang' met de geschiedenis. Zo werd de dictator tijdens de show tamelijk positief als grote hervormer neergezet.

Russia as an island of stability

It is now official – the Russian economy is in recession. Have Vladimir Putin and Dmitry Medvedev mishandled the crisis? Have they responded inadequately to the challenges facing the country? What could the Russian government have done differently? What impact will the deteriorating economic situation have on Russian politics? How will the crisis affect Russia’s foreign policy and its relations with major powers and neighbors? Will the West be able and willing to help Russia, or will Russia seek help from OPEC and China?
It now appears that the Russian leadership has been slow to understand the true impact of the international financial crisis on the Russian economy. All the way through November it had tried to portray the crisis as a U.S.-manufactured phenomenon that had nothing to do with Russia, and that the country would remain “an island of stability.” The government is now at a crossroads – having privatized the political dividends from the rising oil prices in 2000-2008, it is now forced to admit that the rising living standards of the past eight years have more to do with high oil prices than with the able management of Russia’s economy, which remained commodities-driven.

Vlad Ivanenko comments that Russia is likely to use the crisis to expand its sphere of influence in the near abroad. [...] Using the ruble as the price unit in state-sponsored trade credit lines will increase its role as regional reserve currency. Moreover, the crisis can push previously reluctant neighbors to form a regional trade union with Russia at the helm.
Secondly, a better delineation of state and private sector responsibilities will emerge. [...] I treat this development as a correction of excesses associated with the wild privatization of the 1990s. Using public funds, the state reaffirms its role in defining strategic national objectives, but leaves the day-to-day operations in the hands of private managers.
Finally, potential development of a brand-new economic system – prompted by the crisis – in this country cannot be excluded.

Ethan S. Burger adds that economic crime should be dealt with in the same way violent crime is. [...] Credible efforts to combat corruption and effective regulatory and law enforcement are needed to restore the businesses' and the citizens' faith in government. The criminal justice system and judiciary must inspire confidence in the population.

Andrei P. Tsygankov questions the economic model developed under Vladimir Putin. This model assumed stability of high oil prices, which allowed the state and private energy corporations to be more assertive abroad, including by borrowing from foreign banks. Rather than becoming an opportunity to diversify the economy, expansion of energy production and contracts slowed down such diversification. Although at the time it made sense to exploit energy as a comparative advantage, the sharp decline of oil prices requires a principally different course. Given the continued uncertainty in the global markets, the Russian government faces difficult choices ahead.

It is important to keep things in perspective. Russia’s fundamentals are not ideal, but they are not bad either, and can still serve as a basis for economic recovery. If the oil prices do not fall below $30 a barrel and the United States begins to recover within the next year, Russia is likely to feel the difference and will get back on its feet within a few years following the United States. Russia’s recession is very serious, but in relative terms, it is still possible not to make it much worse than that experienced by Western economies.

Professor Stephen Blank ends the discussion with a political note. To a large degree, this crisis validates many of the Western (and domestic) criticisms of Putin's economic and political policies that were built on a castle of oil, which is no more substantial than sand. Reforms and a much lower profile in world politics while Russia recovered and developed meaningful economic capabilities, not unlike China, was and remains the way to go. But that means decisively breaking with the neo-Muscovite and patrimonial model and moving toward a genuine market economy and pluralism, if not democracy in politics. The response to date has been the wrong one, pointing toward more state control and monitoring from above, as Frolov points out. Not only does this bring the country closer to fascism, without losing its neo-Tsarist and neo-Soviet attributes, but it also ensures that the country will pursue a great power status that is unattainable, and will crash at some future date in a major international crisis that will be of its making to a considerable degree.

Russische patriarch Alexis II overleden

De patriarch van Moskou en Rusland Alexis II, het hoofd van de grootste orthodoxe kerk ter wereld, is vrijdag op 79-jarige leeftijd overleden. De patriarch, van Duits-Baltische afkomst en met als ware naam Aleksij Rüdiger, overleed vrijdagochtend in zijn woning in Peredelkino, nabij Moskou. Alexis - in het Russisch Aleksij - stond sinds 1990 aan het hoofd van de Russisch-orthodoxe kerk. Hij zorgde, met steun van het Kremlin, voor het herstel van de invloed van de kerk in Rusland na zeventig jaar van 'goddeloos' bolsjevisme. Met zijn lange witte baard en zijn diepe stem was Aleksij ook op politiek en mediatiek vlak alom aanwezig. De patriarch werd ten zeerste gerespecteerd door de Russische politici. Minder warm waren zijn relaties met de katholieke kerk, die hij beschuldigde van 'proselitisme' (bekeringsijver) in Rusland. Zo weigerde hij ooit paus Johannes Paulus II te ontvangen. Sinds het aantreden van Benedictus XVI was sprake van een lichte dooi, al bleef hij herhalen dat de katholieke missionarismentaliteit een 'probleem' bleef in Rusland en andere traditioneel orthodoxe voormalige Sovjetrepublieken.

bron: De Standaard

zie ook: A Man of Saintly Compromise

Russia is not the Soviet Union, but what is it?

The Economist brengt deze week een 14 blz lang verslag uit over 'Het fragiele Rusland'.

Wie is bang voor Oost-Europa?

De National Intelligence Council (NIC) publiceerde deze week haar global trend review waarin voorspeld wordt hoe de wereld er over een 15-tal jaar zal uitzien. Toch enkele verrassende uitspraken:

By 2025, the European Union will be a "hobbled giant" crippled by internal bickering and a eurosceptic citizenry. Eastern European organised crime could dominate one or more member state governments, and the bloc will likely be kowtowing to Moscow after having failed at all attempts to wean itself from Russian energy supplies.

"Europe will remain heavily dependent on Russia for energy in 2025, despite efforts to promote energy efficiency and renewable energy and lower greenhouse gas emissions." Deze afhankelijkheid "will foster constant attentiveness to Moscow's interests by key countries, including Germany and Italy, who see Russia as a reliable supplier" en zou de unie in gevaar kunnen brengen "if Russian firms are unable to full fill contract commitments because of underinvestment in their natural gas fields or if growing corruption and organised criminal involvement in the Eurasian energy sector spill over to infect Western business interests." "Crime could be the gravest threat inside Europe as Eurasian transnational organisations - flush from involvement in energy and mineral concerns - become more powerful and broaden their scope." Een van de lidstaten zou zelfs ingenomen kunnen worden door een van de nieuwe wereldmachten. "One or more governments in eastern or central Europe could fall prey to their domination."

Kris Peeters eredoctor aan Russisch elite-instituut

Vlaams minister-president Kris Peeters kreeg in Moskou een eredoctoraat aan de universiteit MGIMO. Hij kreeg dat omwille van zijn verdiensten in de goede relaties tussen België en Rusland. Studenten van het prestigieuze instituut stelden de Vlaamse politicus vragen in vlekkeloos Nederlands. Het MGIMO, het Moskou Institute for International Relations, is een kweekvijver voor wie in Rusland een internationale carrière of een topfunctie bij de administratie ambieert. Er studeren momenteel meer dan 4.500 studenten. Het instituut heeft een traditie in het uitreiken van eredoctoraten aan buitenlandse politici. Dinsdag viel die eer te beurt aan Vlaams minister-president Kris Peeters. In zijn toespraak had Peeters het onder meer over de Belgische staatsstructuur en de onderhandelingen voor een nieuwe staatshervorming. De vragen die Peeters achteraf uit het studentenpubliek kreeg, gingen onder meer over nationale identiteit. 'Wat is volgens u de Europese identiteit en hoe verhoudt die zich tot de Belgische en Vlaamse identiteit?', wou iemand weten. Een andere student vroeg de mening van Peeters over het conflict tussen Rusland en Georgië. 'Het is vooral belangrijk dat er duidelijke informatie is', luidde het diplomatieke antwoord van de minister-president.Een aantal vragen werden overigens in perfect Nederlands gesteld. Nederlands is één van de talen die de studenten kunnen kiezen uit een pakket talenopleidingen. Vijftien studenten hebben die keuze gemaakt. Waarom? 'Omdat het een Europese taal is en een mooie taal', zegt één van de studenten.

Kris Peeters heeft tijdens een onderhoud met de Russische minister van Transport, Igor Levitine, tevens bekend gemaakt dat er mogelijk een rechtstreekse containertrafiek tussen de haven van Antwerpen en die van Sint-Petersburg tot stand zou komen.

"In Rusland is de man het hoofd en de vrouw de nek die bepaalt waarheen het hoofd draait."

Dit werd gisteren geciteerd op de Panelavond van de Russische bedrijfscultuur. Eén van de opmerkingen was dat men in Rusland vaak met enorm jonge managers werkt (een bestuurder is daar 28-35 jaar) en veel vrouwen op belangrijke functies zitten. Mannen en vrouwen zijn veel vroeger dan in west-Europa (men kan stellen vanaf de oktoberrevolutie) aan elkaar gelijk gemaakt.

Andere bemerkingen over de Russische bedrijfswereld komen eraan...

Ambtstermijn president van Rusland verlengd tot 6 jaar

De Doema heeft met grote meerderheid ingestemd met een langere ambtstermijn voor de president. Die gaat van vier naar zes jaar. Het voorstel is van president Medvedev; die vindt de huidige termijn te kort om hervormingen door te voeren in een groot land als Rusland. De maatregel moet ingaan bij de volgende president. De Doema moet nog twee keer over de grondwetswijziging stemmen, maar dat lijkt een formaliteit.

Увеличение срока полномочий позволит Президенту Российской Федерации и Государственной Думе не только определить направления дальнейшего развития страны и начать осуществление намеченных целей, но и во многом реализовать задуманное в течение одного срока полномочий. Тем самым повышается ответственность главы государства и парламента перед гражданами и обществом в целом за результаты своей деятельности.

Rusland - State of the union

Als antwoord op het geplande Amerikaanse anti-rakettenschild in Tsjechië en Polen, dreigt de Russische president ermee raketten te plaatsen in Kaliningrad. Kaliningrad is een kleine Russische enclave, omringd door EU-lidstaten. Op de dag na de Amerikaanse presidentsverkiezingen, heeft de Russische president Dmitry Medvedev meteen een schot voor de boeg gelost bij de nieuwe Amerikaanse president. Hij kondigde de plaatsing aan tijdens zijn eerste "state of the union". Het zou gaan om Iskander-raketten, gevanceerde raketten voor op een korte afstand. Met de plaatsing hoopt hij het geplande Amerikaanse rakettenschild te "neutraliseren". Medvedev houdt zich ook sterk dat Rusland het rakettenschild elektronisch kan verstoren. Volgens de Verenigde Staten is het rakettenschild gericht tegen bepaalde schurkenstaten en niet tegen Rusland, maar Rusland ziet dat evenwel anders. We hebben er bij onze partners al langer op aan gedrongen om samen te werken, aldus Medvedev, "maar helaas weigerden ze naar ons te luisteren".

Мы не раз говорили всем нашим партнёрам, что настроены на позитивное сотрудничество. Хотим действовать против общих угроз, хотим действовать совместно. Но нас, к сожалению, к великому сожалению, слушать не хотят.

Het is geen toeval dat de raketten in Kaliningrad zouden opgesteld worden. De Baltische enclave is Russisch grondgebied, maar heeft de NAVO- en EU-lidstaten Litouwen en Polen als buurland. De Litouwse president Valdas Adamkus heeft de aankondiging als "buiten alle begrip" bestempeld. De reactie van de internationale gemeenschap op de gebeurtenissen van 8 augustus maakte voor Medvedev nogmaals duidelijk dat we in een wereld met dubbele opvattingen leven.

мы живём в мире двойных стандартов [...] Не секрет, что многие государства ещё по инерции оглядываются на то, куда дует ветер в отношениях России и Соединённых Штатов.

Russisch president langer aan de macht? Medvedev heeft in zijn toespraak ook de wil uitgedrukt om door een grondwetswijziging de ambtstermijn van de president te verlengen van vier naar zes jaar. Dat zou kunnen betekenen dat een Russisch president twaalf jaar onafgebroken aan de macht zou kunnen blijven. De voorganger van Medvedev en huidig premier Vladimir Putin, was beperkt tot acht jaar aan het hoofd van de Russische staat. Tijdens zijn regeerperiode als president hadden veel analisten verwacht dat hij de grondwet zou wijzigen, om zo langer aan de macht te blijven.Een grondwetwijziging is er toen niet gekomen, maar velen achten Putin als de échte sterke man in Rusland. Of hij door de aangekondigde grondwetswijziging ooit zal terugkeren als president, valt nog af te wachten.

Tijdens de speech van 90 minuten had Medvedev het voornamelijk over de verdere ontwikkeling van democratie in Rusland.

Теперь вопрос не в том, быть или не быть демократии в России, как это было ещё совсем недавно, 15 лет назад. Понятно, что быть. Очевидно. С этим никто не спорит. Теперь вопрос в том, как должна развиваться дальше российская демократия.